تبليغاتX
دین و زندگی

دین و زندگی

دینی-اجتماعی

شب قدر

- ما قرآن را، در شب قدر، فرو فرستاديم.

تو شب قدر را چگونه شبي مي‌داني؟

شب قدر، از هزار ماه بهتر است.

در آن شب فرشتگان و روح (جبرئيل)، به اذن خدا، همه فرمان‌ها و سرنوشت‌ها را فرود مي‌آورند.

آن شب، تا سپيده دمان، همه، سلام است و سلام...ادامه مطلب.....
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت 22:19  توسط محمد  | 

چگونه قرآن بخوانيم؟

آية الله امجد مي‌فرمايد:

«هر گاه از علامه طباطبايي مي‌پرسيدم: چگونه قرآن بخوانيم؟ مي‌فرمودند:

«توجه داشته باشيد که کلام الله است.»

در اينجا مناسب است به دو روايت بسيار لطيف و عميق اشاره شود که اگر معناي ژرف و خاص «تجلي» را بدانيم و التفات داشته باشيم که کلام از متکلم جدا نيست، آن دو را جامع‌ترين روايت در معرفي قرآن خواهيم دانست:

1- حضرت مولي الموحدين علي عليه السلام مي‌فرمايند:

«فتجلي ـ سبحانه ـ لهم في کتابه من غير أن يکونوا رأوه بما أراهم من قدرته؛ پس خداوند سبحان، در کتابش (قرآن) بر بندگان، بي آن که [بتوانند] او را ببينند، تجلي کرد به آنچه از توانايي‌اش به آنان نشان داد.»

2- حضرت صادق عليه السلام فرمودند:

«(والله) لقد تجلي الله لخلقه في کلامه ولکنهم لايبصرون؛ (به خدا قسم که) خداوند در سخن خويش (قرآن) بر آفريدگان خود تجلي کرده، اما آنان او را نمي‌بينند ( و توجه ندارند.) »

- يک نصيحت از يک علامه:
يکي از فضلاي معاصر که چند سالي در محضر علامه طباطبايي درس خوانده مي‌گويد:

يک وقت عازم زيارت بيت الله الحرام بودم، براي عرض سلام و خداحافظي خدمت علامه رفتم و گفتم نصيحتي بفرماييد که به کارم بيايد و توشه راهم باشد. اين آيه مبارکه را قرائت فرمودند:

«فاذکروني اذکرکم؛ به ياد من باشيد تا من به ياد شما باشم.» (بقره/152)

علامه مي‌افزايد:

«به ياد خدا باش تا خدا به يادت باشد، اگر خدا به ياد انسان بود، از جهل رهايي مي‌يابد و اگر در کاري مانده است خداوند نمي‌گذارد عاجز شود و اگر در مشکل اخلاقي گير کرد خدايي که داراي اسماء حسني است و متصف به صفات عاليه، البته به ياد انسان خواهد بود.».
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385ساعت 9:1  توسط محمد  | 

سماء و القاب قائم (عج)

اسماء و القاب و کنیه های شریف حضرت مهدی (عج) که در قرآن مجید و سایر کتب آسمانی و اخبار اهلبیت علیه السلام و روایات و ادعیّه ذکر شده، فراوان است.

مرحوم حاج میرزا حسین طبرسی نوری در کتاب «نجم الثاقب»، در باب دوّم، به ثبت 182 اسم از آن بزرگوار، همّت گماشته است.

اسامی مذکور در خلال این کتاب و بر اساس حروف الفباء آمده است.

اشرط الساعة

«اشرط الساعة» یعنی علایم قیامت. ظهور مهدی موعود (عج) از «اشرط الساعة» است. یکی از علائم و نشانه های حتمی قیام قیامت و فرا رسیدن رستاخیز، ظهور امام قائم (عج) است. مهدی صاحب الزّمان (عج) پیش از قیامت می آید و تا او نیاید و حکومت عدل را در جهان برپای ندارد، عمر جهان به سر نمی رسد، و قیامت برپا نمی گردد. («خورشید مغرب»، ص 269)

اصحاب قائم (عج)

یکی از مسائل غیر قابل انکار در پیروزی ها و حرکتهای انقلابی حضور مردم در صحنه است. مردم با رهبری و هدایت پیشوای خود می توانند به سر منزل مقصود برسند. همچنین تا زمانی که این حضور آگاهانه و قاطع و با امید و توکّل به خدا باشد، رهبر انقلاب با خیالی آسوده گامهای پیروزی را سریعتر بر می دارد. در این رهگذر قیام جهانی مهدی موعود (عج) که جهان را به تکاپو واخواهد داشت، مستثنی از این قاعده و قانون کلّی نیست.

البتّه در قیام قائم (عج) هر کسی لیاقت این را ندارد که در زمره ی اصحاب آن حضرت قرار گیرد.

در روایات به وفور نامی از یک گروه 313 نفری به میان آمده است که این افراد از نژاد «عجم» هستند و برخی از آنها بدون وعده ی قبلی در مکّه به حضور امام قائم (عج) شرفیاب می گردند. («اثباة الهداة»، ج 7، ص 92)

در قرآن کریم، این کتاب انسان ساز و حرکت آفرین در رابطه با یاران نمونه ی حضرت مهدی (عج) یک آیه ی بسیار امید بخش و سازنده وجود دارد. در سوره ی مائده آیه ی 54 خداوند به طور مستقیم، مؤمنان را در مورد خطاب قرار داده و می فرماید:

«ای مؤمنان هر کس از شما مرتّد شده و از اسلام بیرون رفت، خداوند در آینده جمعیّتی را می آورد که دارای این پنج امتیاز هستند:

1- هم خداوند آنها را دوست دارد و هم آنها خدا را دوست دارند.

2- در برابر مؤمنان خاضع و مهربانند.

3- در برابر مشرکان و دشمنان، سرسخت و نیرومندند.

4-در ادامه مطلب................
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم شهریور 1385ساعت 1:43  توسط محمد  | 

موعود1

مهدی کیست؟

حضرت محمد(ص) می فرماید:

حضرت مهدي ( عج ) از خاندان من و از فرزندان فاطمه ( س ) است.

حضرت مهدی(ع) می فرماید:

من مهدي هستم ، منم قيام گر زمان ، منم آنكه زمين را آكنده از عدل مي سازد ، آنچنان كه از ستم پر شده بود .

حضرت امام جواد (ع)می فرماید:

قائم ما همان مهدي است كه در غيبتش بايد منتظرش شوند ، و در ظهورش اطاعتش كنند . او سومي از پسران من است .

انتظار:                        

حضرت امام سجاد(ع)

بار خدايا درود فرست بر دوستان ايشان كه به مقام و مرتبه آنان ( خلافت و رئاست عامه و فضيلت و برتريشان بر همه مردم كه تو قرار داده اي ) اقرار دارند ، راه روشنشان را پيروي مي نمايند ( طبق دستورشان رفتار مي كنند ) دنبال آثار و نشانه هاشان مي روند ، به دستاويز ( به دين و راهنمايي ) شان چنگ مي زنند ، به دوستيشان تمسك مي جويند ( به وجوب طاعتشان اعتقاد دارند ) به امامت و پيشواييشان اقتدا مي نمايند ، براي امر و فرمانشان تسليم و فرمانبرانند ، در طاعت و پيرويشان مي كوشند ، ايام روزگار ( دولت و ظهور خلافت ) ايشان ( ايام حضرت صاحب الأمر ، المهدي المنتظر - صلوات الله وسلامه عليه - كه دولت او دولت ايشان است ) را انتظار دارند و چشمهاشان به سوي آنان دوخته اند ( هميشه چشم به راه ظهور دولت ايشانند ، حضرت اميرالمؤمنين - عليه السلام - فرموده : كسي كه امر ما " ظهور امام زمان - عجل الله تعالي له الفرج - " را منتظر و چشم به راه باشد مانند كسي است كه در راه خدا كشته و به خون خود طپيده باشد ) درودهاي با بركت و نيكي و پاكيزه و فزاينده هنگام بامدادان و شبانگاهان

زمان ظهور:

حضرت امام مهدی (عج)   

ظهوري نيست مگر به اجازه خداوند متعال ، و آن هم پس از زمان طولاني و قساوت دلها و فراگير شدن زمين از جور و ستم.

حضرت امام مهدی (عج) 

زمان ظهور و فرج ما با خداست ، و تعيين كنندگان وقت ظهور ، دروغگويانند.

این مقاله ادامه دارد....

منهجات:

بارالها من در کلبه حقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریای خود نداری......................................

من چون تویی دارم و تو چون خودی نداری

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت 8:20  توسط محمد  | 

بهشت و قرآن

سلام....این مقاله به علت سوال یکی از خوانندگان سایت نوشته شده است...

آیا بهشت همانند توصیفات قرآن است؟ این سوال ممکن است بارها به ذهن شما خطور کرده باشد.....

برای پاسخ به این سوال از مثالی قرآنی استفاده می کنم...آمده است که حوض کوثر در بهشت رنگی سفیدتر از شیر وطعمی شیرین تر از عسل دارد وحال آنکه.... میدانیم که کتاب قرآن کتاب حق است و خالق آن خداست.خدایی که عالم مطلق است و رها از هر عیبی... وچون خدا بی عیب است مخلوق و آفریده ی دست او هم بی عیب است و با حقیقت منافق نیست...اما.....

هنگامی که عاقلی بر فردی رسد که علمش اندک...گنجایشش محدود و درکش پایین باشد..هنگام بیان سوال به مقدار حد ودرک وی او را تفهیم می کند حال که این کار بسی مشکل و طاقت فرساست.پس ذات مقدس الهی همچون عاقلی است که می خواهد سفیهی را راهنما باشد. در این بازه از زمان مطالب را با حد علم شخص تبیین می کند و بر وی قرار می دهد....حال آن که..... کتاب قرآن بر شخصی خاص فرستاده نشد و بر عام تعیین شد که عوام هم آن را بخوانند و آن را رهنما و برنامه ی خود قرار داده و به سعادت برسند ....

بارالها علمم اندک...ظرفیتم محدود و توانم بر حد است....حال تو خود خدایی و وصفت چه بسیار.

نگوییم کجا هست...زیرا حد ندارد....نگوییم چه شکل است...چون وصف ندارد و نگوییم که چیست ....چون جسم نیست ....پس آن خداست(خود+آ) .
+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم شهریور 1385ساعت 5:19  توسط محمد  | 

به نام خدایی که می بخشد و بخشندگان را دوست می دارد 

حضرت امام سجاد (ع)
 
و سپاس خداي را كه ما به ( حقيقت ) توبه و بازگشت ( از گناه ) راهنمايي نمود ، توبه اي كه آن را نيافته ايم جز به فضل و احسان او ، پس اگر از فضل و بخشش او جز همان ( نعمت ) توبه را به شمار نياوريم نعمت او در حق ما نيكو و احسانش درباره ما بزرگ و فضلش بر ما عظيم مي باشد ( توبه گناهان را مي برد و زشتيها را مي شويد و خدا را خشنود مي گرداند ، حضرت اميرالمؤمنين - عليه السلام - فرموده : لا شفيع انجح من التوبه يعني هيچ شفيع و خواهشگري پيروزتر و رهاننده تر از توبه و بازگشت نيست ، و حضرت باقر - عليه السلام - فرموده : التائب من الذنب كمن لا ذنب له يعني توبه كننده از گناه مانند كسي است كه گناه ندارد ، و حضرت صادق - عليه السلام - فرموده : ان الله تعالي يفرح بتوبة عباده المؤمنين اذا تابوا كما يفرح احدكم بضالته اذا وجدها يعني خداي تعالي به توبه بندگان با ايمانش هرگاه توبه كنند شاد مي شود چنان كه يكي از شما گمشده خود را كه بيابد شاد مي شود ) 
 
صحيفه سجاديه

و الحمد لله الذي دلنا علي التوبه التي لم نفدها إلا من فضله ، فلو لم نعتدد من فضله إلا بها لقد حسن بلاؤه عندنا ، و جل احسانه الينا ،حضرت امام سجاد (ع)  

نکات:۱-برتری دین اسلام نسبت به سایر ادیان آن است که کتاب آسمانی آن دستخوش تغییرات قرار نگرفته است و راههای رسیدن به سعادت را نشان میدهد.حال آنکه معصومین آن ها را برای عوام تفسیر می کنند زیرا از ادراک عوام بیرون است...

۲-توبه نعمتی است که از جانب باریتعالی به انسان فرستاده می شود و توفیق آن را خود اعطا میکند  هنگامی که خدا توفیق دهد راه را نیز هموار می سازد. راه را که هموار ساخت پاداش را محیا می کند پاداشی بس بزرگ ..............

۳- والاترین مقام در بهشت قرب الهی وخشنودی خدا از بنده اش است.حال خوش به سعادت فردی که خدا را شاد کند.....

خدایا هر آن بس که گنه کاریم..ببخشا..زیرا ما بنده وتو خالق بخشنده ای..هر آن که گنه ما مقدار نپزیرد..تو بخشاینده ای..پس ببخشا چون بخشش از وجود توست.......

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385ساعت 4:38  توسط محمد  | 

توبه,شروع مجدد1

با عرض سلام.......سلامی که به سختی توبه نیست...امام علی (ع)می فرماید: 
ترک گناه آسانتر از تقاضای توبه است .  
نهج البلاغه:وقال [ع ] : ترک الذنب اهون من طلب المعونه
                                                            

حضرت رسول اکرم (ص):همه فرزندان آدم خطاكارند ، و بهترين خطا كاران توبه کارانند "سند حدیث :     كل بني آدم خطاء وخير الخطائين التوابون .                                                                                  طبق این حدیث انسان موجودی است که وسوسه می شود و فریب می خورد.اما راهی برای بازگشت دارد وآن توبه است شروعی مجدد برای زندگی نو همانند فرزندی که تازه خلق شده و پاک و طیب است. امام علی (ع): 
چنين نيست که خداوند در شکر را بر بنده ای بگشايد ولی درفزونی را بر او ببندد و همچنين امکان ندارد که باب دعا را بر کسی بگشايد و در اجابت را بر رويش ببندد و ممکن نيست در توبه را به روی کسی باز کند و در آمرزش را به رويش مسدود سازد .                                                                                   وقال [ع ] : ما کان الله ليفتح علی عبد باب الشکر و يغلق عنه باب الزياده ، و لا ليفتح علی عبد باب الدعاء و يغلق عنه باب الاجابه و لا ليفتح لعبد باب التوبه و ليغلق عنه باب المغفره                               انسان توسط نفس اماره که یکی از عوامل اصلی گناه است بارها فریب می خورد.اما راه توبه همیشه باز است و طبق حدیث بالا آن رحیمی که راه توبه را هموار کرده است راه بخشایش را نیز هموار می کند     طبق سخنی از امام علی(علیه سلام)داریم:گناهیکه بعد از آن مهلت دو رکعت نماز برايم باشد مهم نيست چرا که در اين نماز عفو و عافيت را از خدا مي طلبم [ و توبه خواهم کرد ]                                 وقال [ع ] : ما اهمنی ذنب امهلت بعده حتی اصلی رکعتين و اسال الله العافيه.                                   از این حدیث دو نکته را می یابیم:                                                                                               اول:آنکه این سخن مانندی از زبان عام نداردو این سخن معرفتی از معصوم است.                         دوم:آنکه توبه مهلت می خواهدونصیب هرکس نمی شودوآنکه بهترین راه و وقت برای توبه نماز وبهترین وقت آن بعد از گناه است((درضمن افرادی که مکرر گناه می کنند وتوبه می کنند از اصل توبه دور می شوند و مانند گناه برایشان عادی می شود))   
 ادامه دارد


                       
  
 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385ساعت 1:50  توسط محمد  | 

نشانه قدرت الهي درعرصه آفاق 

 

قرآن سندي آسماني و استوارنامه اي ملکوتي است که پيامبر اکرم ص آن را براي اثبات رسالت خويش در برابر جهانيان گشوده است، ولي بايد توجه داشت معجزه بودن قرآن براي هميشه و همه نژادها، خود نوعي اعجاز است.

زيرا اين کتاب بايد از آغاز نبوت آن بزرگوار تا پايان جهان همچنان به صورت سندي زنده و دليلي غير قابل انکار بر صدق ادعاي وي و سفارت آسماني آن حضرت باقي باشد. در حالي که انسان ها از آن تاريخ تا عصر ما دوران مختلفي را پشت سر گذاشته اند و تکامل هاي ديگري را نيز در پيش دارند.

در 14قرن قبل ، مردم در سراسر جهان تقريبا در حالت بي خبري و ناداني به سر مي بردند و از نظر فکري در مرتبه نازلي قرار داشتند ولي قرآن در همان عصر و در آن شرايط نامساعد، معجزه بزرگ و دليل قاطع بر نبوت پيغمبر اسلام ص بوده است.

در جهان ما و در عصر کنوني نيز که انسان ها به بسياري از اسرار و رموز جهان آفرينش پي برده و از حقايق علمي فراواني آگاهند، باز هم قرآن معجزه و براي اثبات رسالت آن بزرگوار سندي قاطع است و اين مساله خود نوعي اعجاز به شمار مي آيد.

بحث و بررسي درباره چگونگي اعجاز قرآن در همه عصرها و زمانها و براي همه تيره ها و نژادها موضوعي است که شرح آن به نوشتن دهها جلد کتاب قطور نياز دارد، ولي با اين حال از آنجا که گفته اند: «ما لايدرک کله لا يترک کله» بناچار ما نيز در اينجا به طور فشرده به قسمتهايي محدود از جنبه هاي اعجاز قرآن اشاره و نمونه هايي نقل مي کنيم:
فصاحت و بلاغت

احاطه به لغات و در دسترس داشتن واژه ها چندان دشوار نيست ، اما ترکيب و نيز ترتيب و تنظيم آنها به شيوه اي که هم رعايت فصاحت و بلاغت شده باشد و هم جمله بندي به گونه اي باشد که بيان در همان حال که در دسترس ذهن خواننده است، در بالاترين جايگاه باشد کاري است که بي رعايت قواعد باريک و دقيق ادبي و مهارت ذوقي سرشار انجام پذير نيست.

خداوند متعال ، که حوزه قدرت و دانش او را پاياني نيست ، از ترکيب و تنظيم کلمات در قرآن سخن را به گونه اي آراسته است تا هيچ کس گرچه بليغ ترين و فصيح ترين مردمان ، نظير آن نتواند و اين است رمز جاودانه بودن قرآن و سند پيامبري جاويد حضرت محمدص.

اصولا متدولوژي خاص اين کتاب ، چنين امري را ايجاب مي کند. به عبارت ديگر فصاحت و بلاغت را ابعاد و شاخه هايي است که به آن اشاره مي کنيم:.........................در ادامه مطلب......

 


 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم مرداد 1385ساعت 3:27  توسط محمد  | 

توبه ، ارکان و شرايط آن

هفدهمين حديث از چهل حديث امام خميني (ره) درباره توبه ، ارکان و شرايط توبه و توبه نصوح مي باشد که با روايتي از امام صادق عليه السلام آغاز مي گردد:

معاوية بن وهب گفت: از امام صادق عليه السلام شنيدم که فرمودند: " وقتي که بنده اي توبه خالص کند ، خداوند دوستدار او شود ، پس در دنيا و آخرت بر او بپوشاند. از حضرت سوال کردم: چگونه خداوند بر او بپوشاند؟ حضرت فرمودند: (خدا) دو فرشته اي که گناهان او را نوشته اند به فراموشي اندازد و به سوي اعضاي او وحي کند که گناهان او را بپوشانيد و به سوي بقعه هاي زمين وحي فرستد که گناهاني را که بر شما انجام مي داد ، بپوشانيد پس [ در اين حال توبه] خداوند را ملاقات کند و زماني که او را ملاقات مي نمايد چيزي که عليه او به ارتکاب گناه شهادت بدهد ، وجود ندارد."

حقيقت توبه بازگشت از طبيعت به سوي روحانيت نفس مي باشد ، پس از آن که نفس به دليل انجام دادن گناه به تاريکي طبيعت پوشيده شده باشد. نفس در ابتدا از هر گونه نقش و ويژگي ( کمالات روحاني و ضد اين کمالات) پاک است ؛ اما امکان رسيدن به هر مقام و مرتبه اي در او وجود دارد ؛ همان طور که مي تواند سقوط کند ، والبته فطرت نفس آغشته به نور الهي است. پس هرگاه گناهي انجام بدهد کدورت و تاريکي اي درآن به وجود مي آيد ، تا اين که به دليل انجام دادن مکرر گناه ، نور فطرت خاموش مي گردد و شخص به بدبختي هميشگي مي رسد. حال اگر شخص از گناه برگردد و توبه کند ، نفس او از تاريکي بيرون مي رود ، چنان که در حديث آمده است:" بازگشت کننده از گناه ، همانند کسي است که گناهي انجام نداده است."

دانستن اين نکته ضروري است که توفيق توبه با حفظ شرايط آن مشکل است و کمتر کسي به اين توفيق دست  مي يابد ، زيرا ارتکاب گناه انسان را غافل مي کند و چه بسا به مرور زمان- به دليل ارتکاب مکرر گناه – انسان کلاً از توبه رويگردان شود و نسبت به توبه ، امروز و فردا کند. گمان نکن که پس از محکم شدن ريشه گناه ، انسان موفق به توبه مي شود. پس تا روزگار جواني باقي است ، بار گناه کمتر ، و امکان توبه و بازگشت بيشتر است ، به فرض اين که شخص قصد توبه در پيري داشته باشد- جداي از اين که اين امکان کمتر وجود دارد ، چه تضميني است که شخص به سن و سال پيري برسد؟

اگر چه درحديث آمده است که خداوند بر اين امت تفضل کرده است و توبه آنها را تا زمان مشاهده آثار مرگ مي پذيرد ؛ اما چه بسا در اين حال انسان موفق به توبه و بازگشت نگردد ، اجل مهلت ندهد و انسان با کوله بار گناه از اين عالم منتقل گردد.

همچنين بايد دانست که شخص توبه کننده ، پس از توبه به آن صفاي باطني و روحاني مي رسد ، همان طور که اگر کاغذي را سياه کنند و سپس پاک نمايند ، به جلا وسفيدي اول نمي رسد . پس بايد از نافرماني و گناه دوري کرد ، والا اصلاح نفس ، پس از گناه مشکل است و نمي توان به صفاي قبلي دست يافت......................ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت 1:40  توسط محمد  | 

خلقت عالم به برکت وجود چهارده معصوم

موجودات جهان همه از پنج نور مقدس آفریده شده اند. پیامبر اسلام در این باره چنین فرموده است:
خداوند تعالی ما اهل بیت را هنگامی آفرید که نه آسمان بر افراشته بود و نه زمین گسترده، نه عرشی و نه بهشتی و نه دوزخی. ما خداوند را تسبیح می کردیم آن هنگام که تسبیح‌کننده‌ای نبود. هنگامی که خداوند خواست جهان را بیافریند نور مرا شکافت و از آن عرش را بیافرید؛ پس نور عرش از نور من است و نور من از نور خدا است و من با برتر‌ از عرش هستم.
آنگاه نور علی بن ابی طالب را شکافت و از آن فرشتگان را آفرید؛ پس نور فرشتگان از نور علی بن ابی طالب است و نور وی از نور خداست و نور علی علیه السلام برتر از ملائکه است.
آن‌گاه نور دخترم را شکافت و از آن آسمان ها و زمین را بیافرید؛ پس نور آسمان‌ها و زمین از نور دخترم فاطمه است و نور فاطمه از نور خداست و او والاتر از آسمان‌ها و زمین است.

آنگاه نور حسن را شکافت و از آن خورشید و ماه را آفرید؛ پس نور خورشید و ماه از نور حسن است و نور وی از نور خداست و حسن والاتر از خورشید و ماه است.
آن گاه نور حسین را شکافت و از آن بهشت و حورالعین را آفرید. پس نور بهشت و حورالعین از نور حسین است و نور حسین از نور خداست و حسین والاتر از بهشت و حورالعین است.
و سپس خداوند از نور حسین، ائمه دیگر را آفرید. آنها علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و حسن بن علی و حجه بن الحسن المهدی علیهم السلام اند.

امام باقر علیه السلام در حدیثی ادامه‌ی ماجرا را چنین روایت می‌فرماید:
سپس خداوند به رسولش فرمود: قسم به عزت و جلالم اگر تو و علی و خاندان شما نبودید، بهشت و جهنم و زمین و آسمان و ملائکه و هیچ مخلوق دیگری را نمی آفریدم.
ای محمد! تو خلیل و حبیب و برگزیده و محبوب‌ترین مخلوق من هستی و اولین کسی که من خلقت را با آن ابتدا کرده‌ام و پس از آن علی و بعد از او ائمه را آفریدم....»
سپس امام باقر علیه السلام فرمود:«ما علّت خلق مخلوقات و سبب تسبیح و عبادتشان هستیم. سبب معرفت خداوند ماییم. پس از آن، خداوند، نور ما را در صلب آدم علیه السلام قرار داد...»

توضیح: خلقتی که در این قبیل روایات آمده، به معنای خلقت نور و حقیقت چهارده معصوم است که قبل از حضرت آدم علیه السلام بوده است.
اما خلقت بدن های آنها همان تولد ظاهری آنهاست.

منابع:
بحارالانوار، ج 25، ص 16 تا 20.
بحار الانوار، ج 25، ص 16، حدیث 30.
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 4:28  توسط محمد  |